Leo van den Ende
Barbizon, France

In dit zonnige straatje in Barbizon, aan de rand van het woud van Fontainebleau, lijkt de tijd rustig zijn eigen gang te gaan.

De warme stenen, de schaduw van het groen en de uitnodigende terrasjes met rode en groene parasols roepen het gevoel op van een dorp waar je zó wilt neerstrijken voor een koffie en misschien een gesprek dat net iets langer duurt dan gepland.

Links en rechts staan de oude huizen dicht tegen de straat aan, met luiken, balkons en uithangborden die herinneren aan het rijke kunstenaarsverleden van Barbizon.

In de verte wandelen mensen langzaam verder, alsof niemand zich echt hoeft te haasten. Boven het dorpssilhouet drijven lichte wolken in een helder Frans zomerluchtje.

Barbizon werd beroemd door de schilders van de School van Barbizon, die hier tussen 1830 en 1875 werkten en de natuur schilderden zoals zij die zagen, een belangrijke voorloper van het impressionisme.

Dat Leo van den Ende hier enkele jaren woonde voel je in elke penseelstreek: hij schildert Barbizon niet alleen als plek, maar als sfeer, een dorp waar kunst, stilte en het dagelijkse dorpsleven moeiteloos samenkomen.