Leo van den Ende
Victorkerk Noordwijkerhout

Voor je zie je een prachtig historisch beeld van Noordwijkerhout in de jaren vijftig, toen de tulpenvelden nog tot vlak onder de dorpskern reikten. Vanuit het zuiden, vanaf de plek waar nu de Dr. Eijsingastraat ligt, kijk je recht op de Victorkerk, met haar markante toren die al sinds 1938 het silhouet van het dorp bepaalt.

Aan de voet van de kerk liggen de pastorie en de omliggende gebouwen in het zachte voorjaarslicht. Daarvoor strekt zich een zee van kleur uit: banen vol rode, paarse, roze en witte tulpen die op hun hoogtepunt staan. Tussen de rijen zijn enkele kwekers hard aan het werk, gebukt tussen de bloemen zoals dat in die tijd dagelijks gebeurde.

Voor veel Noordwijkerhouters roept dit een vertrouwd beeld op, een periode waarin het dorp letterlijk omgeven was door bloei.

Leo van den Ende vangt dit tafereel met zijn lichte, impressionistische toets: de helderheid van de lucht, het ritme van de tulpenvelden, de rust van het werk op het land. Het is een nostalgisch venster naar een tijd waarin de Victorkerk uitkeek over een kleurrijk tapijt van bloemen.